The Breach and the Observance

Dutch summary

Dit proefschrift toont aan dat de motivatie voor een hervertaling op het toneel niet alleen gezocht moet worden in de belangen van het publiek, noch alleen in de zoektocht van de vertaler naar de perfecte vertaling. Hervertaling is een middel dat gebruikt wordt in een artistiek conflict. Met de hervertaling maken de opvoerders van de nieuwe tekst zichzelf zichtbaar, met hun visie op het oude stuk. In de analyse van een hervertaling zal bijzondere aandacht besteed moeten worden aan de wijze waarop de nieuwe versie, door toepassing van afwijkende vertaalnormen, de theatervoorstelling waar zij in gebruikt wordt, onderscheidt van eerdere voorstellingen.

Een nieuwe vertaling wordt in het theater sneller gemaakt dan de taal verouderd. Dit komt omdat de vertaler niet alleen doorgeeft wat de originele schrijver vertelt, maar ook zijn eigen visie geeft op het theater in het algemeen en op het stuk in het bijzonder. Om deze reden kan een regisseur die een nieuwe visie op een stuk wil geven, een nieuwe vertaling bestellen. Zo heeft hij een extra troef in handen om zijn interpretatie over te brengen. In het geval van Hamlet zijn de elf directe theatervertalingen, de zes bewerkingen en de zeven vertalingen van vier verschillende buitenlandse bewerkingen voor toneel, nst de negen vertalingen die niet voor toneel zijn gemaakt in de periode 1777-2001 een sterk bewijs voor het verlangen van de producenten van de voorstelling zich te onderscheiden van hun voorgangers.

> Summary

> Table of contents

> Open the dissertation in Acrobat PDF